“We hadden geen bekende donor, totdat er ineens een berichtje kwam: wij willen jullie helpen.”

Toen wij elkaar in 2017 leerden kennen, stonden we nog niet op hetzelfde punt als het ging om een kinderwens. Voor Caddy was de wens om moeder te worden er al langer, terwijl Donna eerst nog wilde reizen en genieten van alles wat het leven te bieden had. Toen Caddy de dertig passeerde, zijn we ons samen steeds meer gaan verdiepen in de mogelijkheden voor twee vrouwen met een kinderwens.

Al snel kwamen er veel vragen op ons af. Wie zou ons kindje dragen? Welke vorm van donorschap past bij ons? En wat vinden we eigenlijk belangrijk in een donor? Dat Caddy ons kindje zou dragen, voelde voor ons logisch. De keuze voor een donor was een stuk lastiger. Een Europese spermabank voelde voor ons persoonlijk niet goed, bij de Nederlandse spermabank waren de wachttijden lang en een bekende donor hadden we niet.

Tot we onverwachts een berichtje kregen van een goede vriendin: “Wij willen jullie helpen.” Haar partner wilde donor voor ons zijn. We waren blij en verrast, maar beseften tegelijkertijd dat zo’n aanbod veel vragen met zich meebrengt. Zou dit echt bij ons passen? Welke rol zou hij krijgen? En hoe zouden we dit later aan ons kind vertellen?

We hebben daarom bewust de tijd genomen om verwachtingen en grenzen met elkaar te bespreken. Onze donor was vanaf het begin duidelijk dat hij geen ouderlijke of zorgende rol wilde. Via Medisch Centrum Kinderwens volgden gesprekken met ons, onze donor en zijn gezin en werden de medische onderzoeken gedaan. Juist doordat alles bespreekbaar was, ontstond het vertrouwen om samen verder te gaan.

De weg naar een zwangerschap bleek vervolgens langer dan gehoopt. Door endometriose moest Caddy eerst geopereerd worden. Daarna volgden drie IUI-pogingen, die helaas niet tot een zwangerschap leidden. Uiteindelijk stapten we over op ICSI. Na opnieuw veel onderzoeken, behandelingen en vooral veel wachten, werd op 24 mei 2024 een embryo teruggeplaatst. Op 4 juni verschenen eindelijk de twee streepjes waar we zo lang op hadden gehoopt.

Op 18 februari 2025 werd onze dochter Joé geboren. Tot op de dag van vandaag zijn we ontzettend dankbaar voor de bijzondere rol die onze donor hierin heeft gespeeld. We zien hem regelmatig en maken altijd foto’s van hem en Joé, die we voor haar bewaren voor later.

Wie onze donor is, houden we bewust buiten de openbaarheid. Niet omdat het voor Joé een geheim is – juist niet. We willen vanaf het begin open zijn over haar afkomst en haar later vertellen wie haar donor is en hoe haar verhaal is begonnen. Het is tenslotte háár verhaal, en uiteindelijk mag zij zelf bepalen wat ze daarvan met anderen wil delen.

Als we iets uit onze eigen weg hebben geleerd, is het dat je niet alles meteen hoeft te weten. Neem de tijd om samen te ontdekken wat bij jullie past, spreek verwachtingen naar elkaar uit en blijf met elkaar in gesprek. Een kinderwens realiseren met hulp van een donor gaat voor ons niet alleen over zwanger worden, maar ook over de keuzes die je maakt voor het kind dat daaruit geboren wordt.